ริโฮะ ซายาชิ × โอนิซึกะ ไทเกอร์ / CASETiFY สร้างตัวตนของคุณเอง เพื่อค้นพบ "ตัวตนที่แท้จริง" อันสร้างสรรค์ของคุณ

ครบรอบ 75 ปีวันเกิดของเขา
"โอนิตสึกะ ไทเกอร์" - เป็นที่รักไปทั่วโลก

บริษัท Onitsuka Tiger ก่อตั้งขึ้นในปี 1949 ด้วยการมุ่งมั่นพัฒนาเทคโนโลยีและให้ความสะดวกสบายแก่ลูกค้า แบรนด์นี้จึงเติบโตขึ้นเป็นแบรนด์แฟชั่นที่สร้างสรรค์และได้รับการยอมรับไปทั่วโลก พวกเขายังคงสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง โดยพัฒนารูปแบบที่สืบทอดมาจากมรดกทางวัฒนธรรม ซึ่งนำมาตีความใหม่จากคลังเก็บข้อมูลของพวกเขา รวมถึงสไตล์แฟชั่นระดับไฮเอนด์ด้วย
รองเท้า "MEXICO 66" ซึ่งพัฒนาขึ้นสำหรับกีฬาโอลิมปิกเม็กซิโกปี 1966 เป็นรองเท้าที่เป็นสัญลักษณ์และกลายเป็นสัญลักษณ์ของแบรนด์ โดยเป็นรุ่นแรกที่ใช้ลายแถบ Onitsuka Tiger รองเท้าผ้าใบที่ริโฮะ ซายาชิ สวมใส่คือรุ่น "MEXICO 66 (PEACOAT/GUAVA)" ซึ่งเป็นการนำองค์ประกอบจากคลังสินค้าในยุค 1960 มาปรับให้เข้ากับแฟชั่นสมัยใหม่ ด้วยรูปทรงที่ทันสมัยและผลิตจากหนังคุณภาพสูง รุ่นนี้จึงเหมาะกับหลากหลายสไตล์ ตั้งแต่ลำลองแบบสตรีทไปจนถึงแฟชั่นชั้นสูง

"ในกรณีของฉัน ไม่ว่าฉันจะเศร้าหรือเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าก็ตาม"
"มันเหมือนเปลวไฟสีน้ำเงิน"

"มันเบามาก เหมือนไม่ได้ใส่เลย แล้วก็เดินง่ายสุดๆ!" ซายาชิอุทานขณะเดินไปรอบๆ ร้าน โดยหมายถึงรองเท้าผ้าใบ "MEXICO 66 SD (BIRCH/BEET JUICE)" ถึงแม้จะยังคงรักษาแก่นแท้ที่เป็นเอกลักษณ์ของ "MEXICO 66" ไว้ เช่น ลายแถบ Onitsuka Tiger สไตล์พื้นรองเท้าบาง และรายละเอียดส้นรองเท้าแบบไขว้ แต่ดีไซน์ได้รับการปรับปรุงใหม่ในสไตล์ที่ทันสมัย หนังคุณภาพสูงเนื้อนุ่มโอบกระชับเท้าอย่างสบาย ออกแบบมาเพื่อให้สวมใส่สบายแม้ใช้งานเป็นเวลานาน โทนสีที่ได้แรงบันดาลใจจากสไตล์วินเทจ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างสีแดงไวน์และสีฟ้าอ่อน บังเอิญตรงกับสีของ "หัวใจ" ของซายาชิ

"ฤดูใบไม้ร่วงนี้ ฉันชอบสีอย่างสีน้ำตาลและสีแดงไวน์ที่ผสมผสานกันในรองเท้าผ้าใบเหล่านี้" ถ้าให้ฉันอธิบายตัวเองด้วยสี ฉันคงบอกว่าคือ "สีแดง" ซึ่งเป็นสีประจำกลุ่มของฉันในอดีต……. แม้ว่าสีแดงจะเป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงบุคลิกของฉัน แต่สีที่เข้ากับฉันอย่างแท้จริงคือสีน้ำเงิน เหมือนกับว่าเฉดสีฟ้าจะเปลี่ยนไปในแต่ละวัน โดยทั่วไปแล้ว ผู้คนมักเชื่อมโยงความเศร้ากับสีน้ำเงิน และความหลงใหลกับสีแดง แต่สำหรับฉัน ไม่ว่าฉันจะเศร้าหรือร้อนแรงด้วยความหลงใหล ฉันก็มักนึกภาพ "เปลวไฟสีน้ำเงิน" อยู่เสมอ เมื่อฉันวิเคราะห์บุคลิกภาพของตัวเอง ฉันก็ตระหนักว่าฉันเป็นคนซับซ้อนที่มีทั้งองค์ประกอบที่ขัดแย้งกันอย่างมาก ตัวอย่างเช่น ฉันชอบพูดคุยกับผู้คน แต่ฉันก็อยากอยู่คนเดียวบ้างเช่นกัน ฉันชอบเดินทางไปต่างประเทศ แต่ถ้าฉันอยู่ในญี่ปุ่น ฉันขออยู่บ้านดีกว่า (หัวเราะ) ฉันชอบแสดงในสถานที่หรูหราอลังการ แต่ฉันก็ขี้อายมากเช่นกัน……ทั้งสองอย่างต่างมีองค์ประกอบที่แข็งแกร่งและขัดแย้งกัน นั่นเป็นเหตุผลที่บางครั้งฉันจึงมีปัญหาในการจัดการกับตัวเอง แต่ที่แปลกคือ เมื่อฉันขึ้นเวที บุคลิกของฉันกลับเปลี่ยนไป เหมือนมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไปในตัวฉัน และฉันก็คิดว่า "ดูฉันสิ!" บางครั้งฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน (หัวเราะ) ฉันมีความรู้สึกแบบนั้นมาตั้งแต่เริ่มทำงานแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ฉันรู้สึกว่าตัวตนของฉันตอนที่กำลังเต้นรำกับตัวตนปกติของฉันนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ฉันคิดว่าบางทีพวกเขาอาจระบายความรู้สึกคับข้องใจที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันออกมาทางบนเวทีก็ได้"

รองเท้าผ้าใบสีชมพูสดใสที่ซายาชิถืออยู่นั้นคือรุ่น "SERRANO (PINK RAVE/CREAM)" ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากรองเท้าวิ่งประเภทสไปค์ที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษ 1970 ด้วยระบบรองรับแรงกระแทกที่ยอดเยี่ยม คุณจะไม่รู้สึกเหนื่อยล้าไม่ว่าจะเดินนานแค่ไหนก็ตาม รองเท้าคู่นี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการสวมใส่ในชีวิตประจำวันเดินเล่นในเมือง

จับคู่กับรองเท้าผ้าใบสุดโปรดของคุณ
ปรับโฉมสไตล์ของคุณให้ทันสมัยยิ่งขึ้น

ร้านค้าแห่งนี้ตั้งอยู่บนแนวคิด "ตะวันออกและตะวันตก" ซึ่งถ่ายทอดภาพลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของ "โอนิตสึกะ ไทเกอร์" ที่ผสมผสานองค์ประกอบแบบวินเทจและล้ำสมัย รวมถึงอิทธิพลจากตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกัน นอกจากรองเท้า เสื้อผ้า กระเป๋า และเครื่องประดับแล้ว ที่นี่ยังมีรองเท้าที่ผลิตในญี่ปุ่นให้เลือกมากมายอีกด้วย สินค้าแฟชั่นแบบยูนิเซ็กส์ เช่น กระเป๋าผ้าและหมวกปักลายเสือแบบดั้งเดิม รวมถึงเสื้อยืดปักลายเสือสองตัวหันหลังให้กัน เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการแมทช์กับรองเท้าผ้าใบ
รุ่นที่น่าจับตามองในฤดูใบไม้ร่วงนี้คือ "DELECITY L" รองเท้าผ้าใบรุ่น "DELECITY" ยอดนิยม ซึ่งโดดเด่นด้วยพื้นรองเท้าหนา ยังคงรักษาเอกลักษณ์เดิมไว้ แต่ปรับโฉมให้ดูเพรียวบางยิ่งขึ้น สืบทอดความคลาสสิกจากรองเท้าส้นสูงแบบคลาสสิก ดีไซน์เหนือกาลเวลานี้ผสมผสานหนังและหนังกลับเข้าด้วยกันเพื่อสร้างลุคที่ดูเป็นผู้ใหญ่และหรูหรามากขึ้น ซึ่งเข้ากับสไตล์แฟชั่นหลากหลายแบบได้อย่างง่ายดาย

ซายาชิบอกกับเราว่า เมื่อเธอแต่งตัวแบบลำลอง เช่น เสื้อยืดและกางเกงยีนส์ เธอชอบใช้รองเท้าผ้าใบสีแดงไวน์และสีเบจจากแบรนด์ "Onitsuka Tiger" เป็นเครื่องประดับ และเธอก็ชอบทำเช่นนั้นในชีวิตส่วนตัวด้วย เราถามเธอซึ่งเป็นศิลปินผู้มีความสามารถหลากหลาย เกี่ยวกับช่วงเวลาที่น่าจดจำซึ่งกระตุ้นความรู้สึกของเธอ
"ตอนที่ฉันไปเรียนต่อที่นิวยอร์ก ฉันไปดูละครเพลงอะลาดินที่บรอดเวย์ และก่อนที่ม่านจะเปิดขึ้นเพียงหนึ่งนาที ฉันเป็นคนเดียวที่ร้องไห้ออกมา" ตั้งแต่บรรยากาศตึงเครียดก่อนการแสดงเริ่มต้น ไปจนถึงความปรารถนาของนักแสดงที่ต้องการสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชม ทุกอย่างสัมผัสได้ชัดเจน "นี่คือผู้คนที่เอาชนะอุปสรรคมากมายจนได้มายืนอยู่ ณ ที่แห่งนี้" และอื่นๆ ซึ่งสะท้อนถึงความยากลำบากที่ผู้แสดงต้องเผชิญกว่าจะมาถึงเวทีนี้ รวมถึงความรู้สึกของผู้ชมที่มาชมการแสดงของพวกเขาด้วย……ขณะที่ฉันกำลังคิดเรื่องต่างๆ ก่อนที่ม่านจะเปิดขึ้น ฉันก็รู้สึกท่วมท้นไปด้วยอารมณ์อย่างกะทันหัน ฉันมักรู้สึกว่าประสาทสัมผัสของฉันได้รับการกระตุ้นจากความกระตือรือร้น บรรยากาศ และสัญชาตญาณของคนเหล่านั้น"

ตอนอายุ 17 ปี ฉันเข้าร่วมวง Morning Musume จบการศึกษา
สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากการไปศึกษาต่อต่างประเทศที่นิวยอร์ก

มอร์นิง มุซึเมะ ซายาชิ ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นดาวเด่นและเป็นผู้นำทีม ได้ออกจากวงไปในช่วงที่เธอกำลังได้รับความนิยมสูงสุดเมื่ออายุ 17 ปี หลังจากนั้น เธอจึงเดินทางไปนิวยอร์กเพื่อเรียนเต้นอย่างจริงจัง มอร์นิง มุซึเมะ การสำเร็จการศึกษาของเธอ ซึ่งนำความสดชื่นมาสู่กลุ่ม กลับสร้างความประหลาดใจและความเสียใจให้กับหลายคน
"ตอนที่ผมออกจากกลุ่ม ผมไม่มีความตั้งใจที่จะกลับไปทำงานเดิมอีกเลย" ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวาที่สุดเมื่อได้เต้นรำ นั่นเป็นสิ่งที่แน่นอน ดังนั้นฉันจึงอยากเรียนเต้นรำที่นิวยอร์ก ก่อนไปต่างประเทศ ฉันเป็นคนที่มีความคิดแคบมาก เชื่อว่ามี "วิธีที่ถูกต้องเพียงวิธีเดียว" ในการกระทำ ถึงแม้ว่าฉันจะคิดว่า "ฉันอยากทำอะไรแบบนั้น" แต่ฉันก็คิดอีกว่า "แต่ฉันคงทำไม่ได้หรอก"……บางครั้งฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในนิวยอร์กและได้พูดคุยกับคนท้องถิ่น ฉันได้เห็นว่าพวกเขามีอิสระในการแสดงออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านทางแฟชั่น และฉันก็คิดว่า "มันยอดเยี่ยมมาก" แม้แต่ในชั้นเรียนเต้นรำ ก็แทบไม่มีใครเต้นตามที่ครูสอนเป๊ะๆ เลย แต่ทุกคนก็ดูสบายๆ และดูเหมือนทุกคนจะสนุกสนานกันมาก แทนที่จะรู้สึกว่าฉันต้อง "ปรับตัว" ให้เข้ากับอะไรบางอย่าง ฉันกลับรู้สึกว่า "แค่ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็ไม่เป็นไรแล้ว" ฉันดูแลตัวเองอย่างดีเพื่อปกป้องสิ่งที่ควรปกป้องเกี่ยวกับตัวเอง ในขณะเดียวกันก็ไม่ละเลยการแสดงออกถึงตัวตนของฉันด้วย การเรียนรู้วิถีชีวิตแบบนั้นเป็นประสบการณ์ที่มีค่ามากสำหรับฉัน"

<ถัดไป> ริโฮะ ซายาชิ × CASETiFY สร้างตัวตนของคุณเอง เพื่อค้นพบ "ตัวตนที่แท้จริง" อันสร้างสรรค์ของคุณ